ક્ષણ

જીવનની એક ક્ષણ એવી હતી
વિસરવા છતાં વિસરાતી નથી

હર પળે બદલાતી આ હવામાં
એ ક્ષણ હજી વિસરાતી નથી

જીવનની દોડભાગમાં ખોવાઇ જતાં
એ ક્ષણ હજી વિસરાતી નથી

સ્મરણમાં અટવાતા અમે રહ્યાં
કઇ ક્ષણ હતી એની યાદ આવતી નથી
ઇન્દુબેન નણાવટી

એપ્રિલ 27, 2013 at 4:32 એ એમ (am) Leave a comment

સાથ

સમાઇ છે આંખોંમાં તમારી એ નજર
હવે મીલાવવી નથી નજરોથી નજર

દીધા હતા કોલ કેમ વિસારું ?
ખૂટી રહ્યું છે આયખુ અમારું

માણી હતી હરપળ સંગમાં તમારી
દટાઇ જાશે કફનમાં સાથ અમારી
— ઇન્દુબેન નાણાવટી

સપ્ટેમ્બર 1, 2012 at 10:22 એ એમ (am) Leave a comment

” એક પળ ”

તારી આંખોમાં નજર કરતા
તેજહીન બની હું જાઉ છું ,

તારા સૂરને માણવા જતાં
વાચાહીન બની હું જાઉ છું ,

તારા પગના પગરવે
ગતિહીન બની હું જાઉ છું,

તારી પ્રતિક્ષા કરવા જતાં
સમયભાન ભુલી જાઉ છું.

તને ચાહવાની ધૂનમાં
બેહાલ બની હું જાઉ છું.

 

 

 

ઓગસ્ટ 28, 2012 at 5:10 પી એમ(pm) Leave a comment

” મંથન ”

રાખ્યા રખતા નથી , સાચવ્યા સચવાતા નથી
દિલના ઉંડાણમાંથી આવેલ શબ્દ હરકોઇને સ્પર્શતા નથી

અમે અને તમે કદી સાથે રહ્યા નથી
છતાં દિલથી આપેલા વચન મિથ્યા થતા નથી

દૂર રહીને તમને યાદ કરતા થાકતા નથી
છતાં યાદોની ભરમારમાં અમે પડતા નથી.

ઓગસ્ટ 13, 2012 at 1:20 પી એમ(pm) 1 comment

વિતેલી ક્ષણ

           

 

              

                                 

                       વિતેલી  ક્ષણ

               તમે ગયા અને અમે આવ્યા

               થોડી ક્ષણોથી અમે દુર રહી ગયા

              આપ્યું’તું વચન, તોય ચાલી ગયા

               પ્રેમનો એકરાર કરતા અમે રહી ગયા

                                          — ઇન્દુબેન નણાવટી

 

ઓગસ્ટ 12, 2012 at 10:40 એ એમ (am) Leave a comment

અહંકાર?

એક ઘર
દિવાલ ચાર
બંધ દ્વાર
નડે અહંકાર.
એક ઘર
ખુલ્લા દ્વાર
ભાસે ભેંકાર
નડે અહંકાર
એક ઘર
છે ખંડિયેર
ખખડેલ દ્વાર
તોડશે અહંકાર?

                                                                                – ઇંદુબેન નાણાવટી

ઓગસ્ટ 11, 2012 at 10:18 એ એમ (am) Leave a comment

સ્વપ્નભંગ

સંધ્યાના રંગોમાં છુપાઇ એક દાસ્તાં
પ્રેમઘેલી નારના રોળાયાતા સ્વપ્ના
ચાંદની રાતે મળ્યાતા બે દિલ
બોલતીતી આંખો, હતાં બને અબોલ
હૈયાની ધડકને દીધાંતા કોલ
વિસ્રરાયના આ ધડી અણમોલ
સ્વપ્નામાં રાચતી નારીને મળ્યો સંદેશ
મનનો માણીગર જાતો પરદેશ
ધેલી નાર અધીરી બની જોતી વાટ
હૈયે હતી મળવાની પુરી આશ
સ્વપ્નાં સેવ્યાતા જીવન માણવાના
પુરાં થશે હવે શૂં આ જીંદગીમાં?
વીતી રહી છે આ જીંદગીની ક્ષણો
નથી દેખાતાં ક્યાંય આશાના કિરણો
અકારૂં થઇ પડ્યું છે એકાકી આ જીવન
છેહ દઇ ગયો મને આપી વચન
વિસરાતાં નહીં એ અણમોલ સ્વપ્નાં
ઢળતી સંધ્યામાં ડુબાવી દઉં આ દાસ્તાં

ઓક્ટોબર 8, 2009 at 11:08 એ એમ (am) Leave a comment

Older Posts


Blog Stats

  • 2,544 hits

Top Clicks

  • નથી
ઓગસ્ટ 2017
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
« એપ્રિલ    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Disclaimer:

© અહીં રજૂ કરેલ કૃતિઓના કોપીરાઇટ્સ-હક્કો જે તે રચનાકારના પોતાના છે. આ બ્લોગ પર અન્ય કવિઓની જે રચનાઓ પોસ્ટ કરી છે, એને લીધે જો કોઇના કોપીરાઇટનો ભંગ થયેલો કોઇને લાગે અને મને જાણ કરવામાં આવશે, તો તેને સત્વરે અહીંથી દૂર કરીશ. પણ મને આશા અને શ્રદ્ધા છે કે સૌ સર્જકો અને પ્રકાશકો તેમ જ તેમના વારસદારો ગુજરાતી ભાષાના પનોતા સંતાનોને માટે વિશ્વ-ગુર્જરી સમાજમાં સભાનતા કેળવવાના આ નિસ્વાર્થ પ્રયત્નોને હૃદયપૂર્વક ટેકો આપશે અને બીરદાવશે. ۞ Disclaimer : This blog is not for any commercial purposes. The entries posted on this blog are purely with the intention of sharing personal interest in gujarati literature/sahitya without any intention of direct or indirect commercial gain.
free counters